Szlak Wzgórz Szymbarskich to jeden z najdłuższych szlaków regionu gdańskiego i jednocześnie jeden z tych, które wychodząc z Trójmiasta doprowadzają w centralną część wysoczyzny Pojezierza Kaszubskiego.
Szlak Wzgórz Szymbarskich rozpoczyna się w Sopocie przy ul. 1-go Maja i dociera najpierw do Wzgórz Szymbarskich, które ze swą kulminacją – Wieżycą (329 m n.p.m.) są nie tylko najwyżej położonym miejscem na Pojezierzu Kaszubskim, ale na całym Niżu Środkowoeuropejskim. Następnie szlak przecina krąg Jezior Raduńskich przechodząc na ich drugi brzeg Kaszubską Bramą i zmierza w Lasy Mirachowskie. Zwiedza ich mniej znaną, południową część kryjącą rezerwaty: Kurze Grzędy i Jezioro Turzycowe a na koniec doprowadza do Sierakowic, dużej i zasobnej wsi gminnej. Ten fragment szlaku, w swej lwiej części znajduje się na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego.
Do Wzgórz Szymbarskich szlak dochodzi od strony wschodniej przemierzając lasy kolbudzko-przywidzkie, w których obchodzi Jezioro Otomińskie, dwukrotnie natrafia na Radunię i długo towarzyszy Reknicy. Okolice te stanowią obszary chronionego krajobrazu: Otomiński, Doliny Raduni i Przywidzki. Tu na trasie występują: położony nad Reknicą Czapielsk z interesującym dwustuwiecznym kościółkiem ryglowym czy też cmentarzysko kurhanowe nieopodal Borcza. A do szczególnie urokliwych partii szlaku należy zaliczyć fragment biegnący doliną początkowego odcinka Reknicy z licznymi jeziorkami na trasie. Początkowo szlak przebiega jednakże w strefie krawędziowej wysoczyzny gdańskiej, gdzie oprócz uroczych zakątków Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego takich jak Łysa Góra, Dolina Ewy czy Wzniesienie Marii znaleźć można mało znane ale ciekawe peryferyjne części Gdańska. Do nich z pewnością zaliczyć można Matarnię, bardzo starą parafię z gotyckim kościółkiem św. Walentego. Cały szlak ze względu na swą długość podzielono na trzy odcinki: wschodni (na obszarze Trójmiasta i terenach przyległych), centralny (w środkowej części Pojezierza Kaszubskiego z Wieżycą) i zachodni.
Trasa szlaku jest zróżnicowana co do skali trudności, choć bez odcinków wymagających specjalnego przygotowania kondycyjnego, wyjąwszy może samo podejście na szczyt Wieżycy. Na trasie szlaku znaleźć można kilka miejsc i punktów widokowych z Wieżycą na czele, gdzie przed kilku laty ustawiono Kaszubską Wieżę Widokową im. Jana Pawła II. Wieża jest udostępniona w określonym czasie. Wstęp na nią jest płatny.
Z uwagi na fakt, że rzeźba terenu na dużej części trasy szlaku jest mocno urozmaicona, nadawać się on będzie dla turystyki narciarskiej. Dla turystyki kolarskiej można go wykorzystywać na niektórych fragmentach. Do najpopularniejszych odcinków szlaku należy fragment początkowy od Sopotu do Jeziora Łapińskiego oraz środkowy od Sławek do Gołubia. Na całej trasie spotkania z innymi szlakami regionu gdańskiego. Na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego jest to większość szlaków tu przebiegających; w okolicy Jeziora Otomińskiego szlaki Kartuski , Skarszewski i Bursztynowy natomiast blisko Raduni szlak Kartuski a w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego (Gołubie) – szlak Kaszubski. W Sierakowicach ponowne spotkanie ze szlakiem Kaszubskim a ponadto ze szlakiem Kręgów Kamiennych. Dla umożliwienia zdobywania kulminacji Wieżycy podczas krótszych wycieczek szlak jest uzupełniony inną znakowaną na żółto trasą: szlakiem Podwieżyckim (Krzeszna – Szymbark). Pozwala to wykorzystując komunikację kolejową zdobyć „szczyt” podczas dwugodzinnej wędrówki.
Informacje i zdjęcia: http://pomorskieszlakipttk.pl/